Afstand houden is ingewikkeld

In haar tweede bijdrage voor VerhaalperMens vertelt onze nieuwe blogger Jacky over wat het coronavirus met haar sociale contacten doet. Omdat ze zelf aan astmatische bronchitis lijdt, doet ze er alles aan om het virus niet op te lopen. Haar voorzichtige houding wordt echter niet door al haar vrienden gewaardeerd. En ook de omgangsregeling met de vader van haar zoontje wordt ingewikkeld nu horecazaken en andere openbare gelegenheden gesloten zijn. Lees hier haar tweede bijdrage:

‘Waar ik persoonlijk het meeste tegenaan loop is de uiteenlopende meningen wat betreft ‘’ het virus…’’ Dit levert behoorlijk wat problemen op in de dagelijkse interactie met vrienden en of bekenden.

Laat ik vanuit mezelf spreken dat ik onwijs bang ben om het te krijgen…Dit heeft verschillende redenen. Allereerst behoor ik zelf tot de risicogroep. Dit omdat ik astmatische bronchitis heb. Stel ik krijg “het’’ en word doodziek…Wie gaat er dan voor mijn zoontje van nog slechts 9,5 maand oud zorgen..?!En nog een stapje verder…Als ik het dan ook nog eens aan mijn kleintje zou geven en t pakt wel verkeerd uit…?Wat dan?!Hoe kan ik mijzelf dat ooit vergeven…?!

Dus ja noem het paranoïde….Noem het overbezorgd…Begrijp t wel of begrijp t niet… Mijn standpunt blijft dat ik graag wil luisteren naar wat de regering ons adviseert .Dit aangezien zij dit doen doormiddel van deskundig advies. Virologen , mensen die ervoor hebben gestudeerd!!En dus houd ik anderhalve meter afstand, komen er in mijn huis maximaal twee mensen op bezoek en vermijd ik drukke plekken. Eveneens draag ik daar waar ik echt dringend moet zijn een mondmasker.

Dit betekend ook dat ik zowel buitenshuis als binnenshuis geen knuffels wil en ik kussen of handen schudden even oversla…En dan zijn er natuurlijk altijd weer net die mensen in je naaste omgeving welke hier totaal anders instaan…Zo anders dat de vriendschap daadwerkelijk onder druk komt te staan…Omdat ze keer op keer weer over je grens heen gaan terwijl je duidelijk zegt dit niet te doen .. En dat is jammer…Maar ik denk dan altijd maar.. Blijkbaar pasten we als persoonlijkheid dan toch al niet goed bij elkaar…Dus ja.. Hoe jammer is dat dan nog..? 

Echter kunnen de problemen ook optreden bij mensen welke dusdanig in je leven verstrengeld zitten dat je simpelweg niet kan mijden…Pas dan word het echt lastig!

In dit geval doel ik op mijn ex… De vader van mijn zoontje… Wij hadden altijd omgang in t openbaar. We gingen bijvoorbeeld wat eten en of drinken met onze zoon en dan nog wat winkelen…Echter vanaf dat t virus is gekomen is dat helemaal mis gegaan .Ik als moeder zijnde weiger gezien de situatie nog langer in t openbaar af te spreken. Daar komt nog eens bij dat er natuurlijk buiten de winkels niks meer open is…Vader wil uiteraard zijn zoon graag zien en vind mijn reactie overtrokken. Mijn ex heeft geen eigen plek ..Hoe los je zoiets op…?Ik heb besloten dat hij omgang mag hebben met onze zoon in mijn huis, dit voorstel ligt nu bij de advocaat…..Alles om mezelf en om ons kleine mannetje te beschermen tegen dit vreselijke rot virus! En nu maar hopen dat papa niks oploopt ergens…Want dan zijn we nog nergens..‘

Jacky loopt tien kilometer per dag en maakte deze foto bij zonsopgang.

VerhaalperMens wil de stemmen laten klinken zoals ze bedoeld zijn. De verhalen spreken voor zich. Daarom kiezen we ervoor om de ingezonden teksten niet aan te passen of te redigeren. Wel voegen we aan elke bijdrage een samenvattende inleiding toe.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *