Betrek jongeren in het bedenken van wat wel kan

Telefonisch interview met Marwan Fennich (afgenomen op 20 mei)

Marwan (25) is straathoekwerker bij VBSCW en speelde ook zaalvoetbal op het hoogste niveau, tot een blessure een stokje voor zijn dribbelende voeten stak. Marwan vertelt met veel liefde over zijn werk. Hij maakt zich zorgen om de financiële situatie van zijn jonge en kwetsbare cliënten. 

Je collega noemde jou een ‘kei op straat’. Wat maakt jou zo’n goede straathoekwerker?
Ik groeide op in een moeilijke buurt in Alphen aan den Rijn, was zelf een ‘boze jongen’ die veel op straat rondhing. Een straathoekwerker won mijn vertrouwen en inspireerde me. Ik haalde het mbo-diploma Sociaal-maatschappelijke Dienstverlening en werk sinds november 2018 als straathoekwerker in Uithoorn. Nu doe ik Social Work op het hbo. Ik begrijp de kracht straathoekwerk en weet hoe je onze doelgroep het best kan bereiken, jongeren die onbereikbaar zijn voor de gemeente en die de politie echt niet vertrouwen. 

Hangen deze jongeren ook nu op straat rond?
Juist meer. Ze kunnen niet naar school en hebben geen werk meer. Ze bewaren zeker niet altijd anderhalve meter afstand tot elkaar. Er ontstaat ook meer overlast in de wijken. Wij blijven met hen in gesprek.

Wat is de kracht van straathoekwerk?
Een vertrouwensband moet je rustig opbouwen. Ik benader de jongeren nooit meteen met zware vragen of moeilijke onderwerpen. Nadat ik mezelf heb voorgesteld, begin ik over koetjes en kalfjes, voetbal bijvoorbeeld. De volgende keer herkent de jongere me. Pas na een tijdje vertel ik dat ik kan helpen. Eerst de band, dan de begeleiding. Soms daag ik mezelf echt uit. Zo heb ik een tijdje met een groepje zaalvoetbal gedaan op zondag. Na een tijd kon ik contact leggen met de meest ‘boze jongen’ van het groepje, hij werd een van mijn eerste vaste cliënten.

Jongeren worden extra hard getroffen door de coronacrisis. Merk je dat ook?
Zeker. Als straathoekwerker bied ik ondersteuning op verschillende gebieden. Onze jongste cliënten, van 12 tot 17, wonen meestal nog bij hun ouders en krijgen zakgeld. De groep die ouder is (17-27 jaar) krijgt het nu financieel extra zwaar. Zij zijn bijna allemaal ontslagen of vinden geen banen meer. Bijna niemand van mijn cliënten is nog aan het werk.

Hoe komt dat?
Jongeren werken vaak onder tijdelijke contracten of via een uitzendkantoor, onder omstandigheden die geen zekerheid bieden. In zowat alle sectoren worden ze aan de deur gezet: de bezorger van auto-onderdelen wordt afgedankt, de afwasser in de horeca… en de vakkenvullers in de supermarkt moeten hun uren delen met meer jongeren. Inkomsten vallen terug of weg. Ook betalingsregelingen die eerder met hen zijn afgesproken, zijn niet meer te betalen.

Marwan (meest links) tijdens een buurt-bbq, voor de coronatijd. 

Dus komen ze op straat te staan?
Wij helpen: we bellen voor cliënten naar deurwaarders en bespreken samen de situatie. De deurwaarders die ik nu spreek, zijn gelukkig begripvol. Ze snappen dat de betalingsregeling lager moet. Maar dat neemt uiteraard mijn zorgen niet weg. We helpen veel jongeren nu bij het aanvragen van een uitkering.

Zie jij op korte termijn een oplossing?
Ik ben blij dat premier Rutte zich in de persconferentie gisteren (op 19 mei, red.) eindelijk ook tot jongeren richtte en hen vroeg om mee te denken. Jongeren moet je uitdagen en triggeren. Er moeten snel chillplekken komen waar afstand bewaard kan worden, stroperige processen met bestemmingsplannen helpen nu niet mee. Zorg ook dat er binnen de RIVM-maatregelen activiteiten ontstaan voor jongeren. Hen hierbij betrekken is superbelangrijk!

Interview door: Marie Meeusen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *