Kantlijn: ‘Het nieuwe, absurde normaal’

We plaatsen op VerhaalperMens ook ‘buitenpost’ van mensen in een kwetsbare positie. Daarom delen we vandaag twee teksten uit de Kantlijn-schrijfworkshop ‘Het nieuwe, absurde normaal.’

Kantlijn is een schrijverscollectief van mensen die de wind niet altijd mee hebben gehad én die van schrijven houden. De gratis schrijfworkshops worden na een online periode sinds kort weer fysiek gehouden, op maandag in Amsterdam-West en op vrijdag in Amsterdam-Oost. Heb je interesse om mee te doen? Bekijk dan de website van Kantlijn voor meer info!

Ada stelde zich een wereld voor waarin mondkapjes de ogen en schoenen bedekken en Roland liet zijn pen fantaseren over een samenleving waarin het gebruik van mobiele apparaten in het openbaar verboden is:

Verboden in het openbaar je i-phone te gebruiken – Roland

Tegenwoordig gebruiken veel mensen hun i-phone of één andere communicatie app. om in het openbaar intensief te gebruiken.Zwijgend zitten jonge mensen en volwassen mensen blind te staren op hun apparaten te drukken en hebben geen oog voor hun omgeving of voor hun medemensen.

De overheid wil met deze maatregel, weer de mensen socialiseren.Nu mensen niet kunnen wegkijken op hun i-phone moeten mensen weer ouderwets elkaar aan kijken.Vreemden kunnen weer met elkaar in gesprek komen. Als ze op de bus of tram wachten en over koetjes en kalfjes praten. De overheid wil met deze maatregel, mensen bewust maken dat je niet alleen op de wereld bent. Je vormt een gemeenschap. Je staat niet alleen. Ze willen bereiken dat er meer samenhorigheidsgevoel ontstaat.

Nu met het internet is de wereld kleiner geworden. Maar ook eenzamer geworden. Menselijk contact is niet meer nodig. Je kunt alles op afstand bestellen; eten kleding, reisjes zelfs huizen kopen, etc. Mijn cardioloog krijg ik zelfs niet lijfelijk te spreken ivm de pandemic. In plaats van een gesprek van persoon tot persoon word ik opgebeld door de cardioloog voor een gesprek.

Ja we zijn technisch vooruit gegaan. Maar we zijn sociaal armer geworden en we hebben apparaten die menselijk contact onnodig maken .We zijn materieel rijker geworden. Maar we zijn menselijk armer geworden.

Stay Safe ! And Stay Healthy !

Het nóg nieuwere normaal – Ada

Vol verwachting zat het Nederlandse volk massaal voor de buis om te horen wat premier Rutte voor opdrachten deze week had bedacht om het volk bezig te houden, de komende week. 

De anderhalve meter wierp zijn vruchten af;  mensen werden angstiger om vooral de ingestelde afstand van elkaar te houden. Maar de verrassing welke de regering bedacht had dit te compenseren was een feestje!! Gelijk een toneelstuk waar we allen onze bijdrage aan mochten leveren. 

Het RIVM – in samenspraak met de ‘regering’ – werden steeds creatiever in de uit te voeren opdrachten. Het werd steeds absurder. En daar het volk door de omstandigheden toch niet zoveel omhanden had vanwege de Lokdown die veel te lang duurde, sloeg zo langzamerhand de verveling toe. Men zat daarom op het puntje van de stoel toen het drietal – Rutte, de Jonge en Van Rijn – verschenen op het toneel.

Vorige week was de opdracht ál zo boeiend: Bij het gebruik maken van het Openbaar Vervoer werd de opdracht gegeven verplicht Mondkapjes te dragen! Zij dienden gedragen te worden, niet voor de mond, maar over de ogen en de neus! Blijkbaar was dèze wijze veiliger voor de medemens, werd er gezegd. Voor de OGEN kon ik me nog voorstellen. Alleen al het zien van mijn medemensen met die –  in mijn optie – monsterlijke dingen op, sloeg de schrik me elke keer om het hart. 

Een opmerking daarover is wel op z’n plaats: Sommigen lieten hun fantasie de vrije loop door er creaties van te maken die best wel ‘leuk’ gevonden konden worden. Anderen hielden het simpel: zwart, wit of grijs. Toch prettig van het RIVM dat men dàt aan het volk overliet, hoe potsierlijk men eruit mocht zien…. Maar terug naar de buis: 

Als marionetten posteerde het drietal zich achter de lessenaars;  keurig op 1,50 meter van elkaar.  Ik zelf had me het jaar 2020 enigszins anders voorgesteld; van verbìnding en NIET verwijdering. Men weet op straat niet hoe snel MEN uit elkaar vliegt om de ‘anderhalve meter’ in acht te houden. Oila, ik speel het spel maar mee. 

Rutte trok zijn gezicht in de plooi, waardoor hij niet in de verleiding wilde komen nù al genietend te vertellen wat men in het Torentje had bedacht! ‘Landgenoten’, zo begon hij. ‘De mondkapjes dienen deze week niet op het gezicht te worden gedragen maar op de schoenen en sandalen. Wij zijn van mening dat ‘iedere’ burger daardoor een prettiger en menselijker zicht op de omgeving houdt.  Ik slaakte een zucht van verlichting! Voor één keer had ik de neiging ze alledrie te omhelzen. Ik realiseerde me wel dat, met deze regeling, De Jonge niet zo blij zou zijn. Immers, dan zouden zijn schoenen onzichtbaar worden! Maar in een Democratie als Nederland toch is – hòòg in het vaandel heeft  staan – geeft de meerderheid van de stemmen altijd de doorslag, toch…..??? Dat is ons recht.  Daar zijn we trots op!

Volgende week zit iedereen vast weer aan de buis gekluisterd wat men nù weer bedacht heeft. Ik kijk er rijkhalzend naar uit!!!!

VerhaalperMens wil de stemmen laten klinken zoals ze bedoeld zijn. De verhalen spreken voor zich. Daarom kiezen we ervoor om de ingezonden teksten niet aan te passen of te redigeren. Wel voegen we aan elke bijdrage een samenvattende inleiding toe.